UA-70300440-1 Komunikacja w procesie rekrutacyjnym -
Razem jest lepiej. Open source w branży HR
Listopad 23, 2016
Zmiany w serwisie LinkedIn: czego się spodziewać?
Grudzień 19, 2016
0

Komunikacja w procesie rekrutacyjnym

W zeszły piątek wracałam pociągiem z Warszawy do Krakowa. Nic szczególnego, ale okoliczności podróży skłoniły mnie do refleksji nad tym, jak komunikujemy się z kandydatami w procesie rekrutacji. Może to dlatego, że mi wszystko kojarzy się z rekrutacją 😉

Pociąg był co prawda opóźniony, to jednak nie zwróciło szczególnej uwagi pasażerów. Ostatecznie, informacja o opóźnieniu pojawiła się na rozkładzie PKP, wiadomo więc było co się dzieje. Gdy w końcu ruszyliśmy, jedyny dyskomfort odczuwany przez pasażerów związany był z tym jak zatłoczone były wszystkie wagony.

Po pewnym czasie pociąg zatrzymał się. To również nie zwróciło niczyjej uwagi. Ot, taki model, coś zawsze się z nim dzieje. Komunikatu od konduktora brak, czekamy więc spokojnie. Jednak po około godzinie konduktor nadal nie odezwał się do pasażerów – gdy wysiadał z pociągu w niewiadomym celu, jeden z pasażerów zaczepił go i zapytał o przyczyny postoju.

Mniej więcej w tym momencie zaczęło wzrastać zaniepokojenie pasażerów pozostałych wagonów, których część pojawiła się w pierwszym wagonie by spytać konduktora co się dzieje. Tymczasem jednak konduktor nie chciał odpowiadać na żadne pytania, twierdząc, że sam nic nie wie oraz, że być może zakomunikuje co się dzieje – później. Powoli dobiegała godzina dziesiąta wieczorem, a pasażerowie robili się nerwowi. Ostatni pociąg do Krakowa miał przejechać obok w ciągu pół godziny, nie wiadomo było jednak czy zatrzyma się, aby uratować nas od spędzania nocy w pociągu.

Kolejni pasażerowie przychodzili dowiedzieć się, co się dzieje i niezadowoleni z braku informacji porzucali zmartwiony ton głosu na rzecz nerwowo wypowiadanych epitetów pod adresem zarówno kolei jak i samego konduktora. Ten postanowił się wobec tego zabarykadować w kabinie, co zapewniło mu być może poczucie bezpieczeństwa, wywołało jednak znaczną frustrację wśród pasażerów.

Ostatecznie przejeżdżający tą samą trasą późniejszy pociąg zatrzymał się i dowiózł na miejsce wszystkich pasażerów. Warunki z pewnością nie były optymalne, ale wszyscy dotarli gdzie mieli dotrzeć z nieco ponad dwugodzinnym opóźnieniem.

Dlaczego właściwie przytaczam tą historię? Jest ona świetną metaforą tego, jak wiele firm prowadzi komunikację w trakcie procesu rekrutacyjnego.

Pasażerowie pociągu zdecydowali się wejść na pokład w nadziei, że dojadą do Krakowa. Byli do tej podróży nastawieni pozytywnie, pomimo niewielkich przeciwności (jak opóźnienie), dopóki te przeciwności były jasno komunikowane. Frustrację wzbudziła w nich nie awaria pociągu (podobno zresztą to norma w tym modelu, jak informowali niektórzy bardziej wyrozumiali podróżnicy), ale brak komunikacji ze strony konduktora.

Kiedy kandydat decyduje się na złożenie aplikacji do firmy, jest również nastawiony pozytywnie do procesu. Przygotowuje CV, a może również list motywacyjny, po czym przedstawia je nam, rekruterom, niczym bilet na podróż. Liczy, że dotrze aż do nowego miejsca pracy. Większość kandydatów będzie jednak musiała zakończyć podróż wcześniej (ostatecznie do pracy na danym stanowisku rekruter zaprosi tylko jednego kandydata). Dlaczego więc nie zakomunikować im, że nasza wspólna podróż dobiegła końca? Że powinni rozejrzeć się za innym pociągiem, ponieważ my nie dowieziemy ich do celu?

Mam takie podejrzenie, że gdyby konduktor pociągu od razu zakomunikował pasażerom, że nastąpiła awaria, że mamy wobec tego dwie opcje (zatrzymać inny pociąg i przesiąść się lub czekać na naprawę), że robi wszystko co w jego mocy, by zapewnić nam bezpieczny dojazd do miejsca docelowego, atmosfera wśród podróżnych byłaby zdecydowanie lepsza. Ich niepokój nie był ostatecznie wywołany awarią, ale raczej brakiem pewności co się dalej stanie i czy ktokolwiek liczy się z nimi w całym tym procesie. Jeśli nawet konduktor nie wiedział, co się dalej stanie, wystarczyłoby, żeby przyznał się do tego i dał znać, że szuka rozwiązań.

Kiedy ruszasz z procesem rekrutacyjnym zapraszając „na pokład” grupę kandydatów, zastanów się jakim konduktorem chcesz być dla swojego metaforycznego pociągu. Czy będziesz trzymać kandydatów w niepewności, czy jasno zakomunikujesz im czy mają szansę dotrzeć do celu?

 

3 Komentarze

  1. Małgosia napisał(a):

    Kasia, zgadzam się. zarezerwowanie w procesie czasu na feedback do wszystkich, którzy się rekrutowali jest możliwe, a i unikamy potem wymówki, że brakowało nam czasu. Pytanie czy dzisiaj stać nas na to, aby tego feedbacku nie dawać? Pozdrowienia z Wrocławia.

    • Kasia napisał(a):

      Dzięki za komentarz Małgosiu 🙂 Przyznam szczerze, że nie miałam nawet na myśli szczegółowego feedbacku, ale raczej bardzo podstawową informację: (nie) bierzemy pod uwagę Pana/Pani kandydatury. Coraz więcej pracodawców dzieli się taką informacją i miejmy nadzieję, że już niedługo będzie to norma na rynku. Trzymam kciuki za taką zmianę 🙂

  2. Przegląd mediów – grudzień #3 | Blog rekrutacyjny GoldenLine.pl napisał(a):

    […] Komunikacja W Procesie Rekrutacyjnym […]

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *